Ik heb voorlopig besloten mijn Jawbone UP-armband om te houden.

Hij houdt net als de Fuelband niet alleen overdag mijn beweging en calorie-verbranding bij, maar trackt ook mijn slaap. Verder kan ik ook mijn voeding bijhouden, bevalt de wekker -die rekening houdt met hoe diep je slaapt en wanneer je het beste gewekt kan worden- goed en vindt ik de interface van de app mooier en rijker dan de Fuelband.

Deze week heeft de UP ook nog eens allerlei andere apps toegelaten om de dienstverlening verder aan te kleden. Moet wel eerlijk toegeven dat dit voor mij weinig toevoegt. Vooralsnog.

Toch zijn er een aantal zaken die Nike beter voor elkaar heeft en die ik zeker ga missen.

Zo heeft de Fuelband (wel) een display die direct inzicht geeft in je performance. Verder vindt ik de bluetooth verbinding van Nike handiger dan elke keer de Jawbone aan mijn telefoon koppelen via de koptelefoon-aansluiting.

Tenslotte is de online omgeving van de Fuelband op mijn laptop vele malen beter dan die van de concurrent.

Tot zover Nike Fuelband vs Jawbone UP. Met als voorlopige winnaar dus de startup uit San Francisco. Mochten er nieuwe ontwikkelingen zijn dan houd ik je op de hoogte.

Bekijk hieronder de trailer die ook aankondigt dat ik in de derde sessie van Digital Now 2013 op 26 juni mag vertellen en onderwijzen over “Advertisers as Mediacompanies: Brand utilities is de nieuwe manier van marketing bedrijven”. Schrijf je hier in en komt dat online zien.

De Fuelband is de doorontwikkeling van Nike+. Een platform waar Nike een jaar of 10 geleden mee begonnen is om muziek op je iPod te koppelen aan hardlopen en het vervolgens mogelijk heeft gemaakt om je loopinspanningen te delen via Facebook & Twitter.

Ik ben altijd heel enthousiast geweest over mijn Fuelband en de strategie van Nike waarmee ze met de Nike+ diensten de waardepropositie van het merk op een relevante en onderscheidende manier verrijken.

Afgelopen week laadde mijn Fuelband helaas niet meer op. Een mooie reden om een vergelijkbaar product te testen van de concurrent Jawbone. Dit bedrijf heeft ook een armband. Iets strakker ontworpen en met een uitgebreidere dienst.

De Jawbone communiceert met een app op je iPhone of Android telefoon met de naam UP. Ook hiermee kan je je beweging bijhouden, maar de Jawbone houdt ook je slaap bij. En een handige wekker maakt je wakker wanneer je in je lichte slaap zit, zodat je niet wordt gestoord in je vast slaap.

Ook kan je via de app makkelijk bijhouden wat je eet. Met standaard gerechten, maar ook met een scan-functie waarmee je producten kunt herkennen en registreren.

Na een week gebruik ben ik erg blij met mijn nieuwe Jawbone. Wat ik mis vergeleken met de Fuelband van Nike is het synchroniseren via bluetooth en een display op de armband zelf waarmee je direct je dagelijkse voortgang kan bekijken.

Al met al twee mooie innovatieve diensten. Blijf zeker de komende tijd mijn Jawbone gebruiken, maar als mijn Fuelband weer is gerepareerd dan weet ik nu eerlijk gezegd nog niet voor welke dienst ik ga kiezen. Wordt vervolgd.

Deze post is inmiddels (30/4) ook gepost op de sportmarketing-blog SportNext. Klik hier.

Leest hier het verslag over open data & nieuwe diensten en hier het verslag over mediabedrijven (& Boodschapp) en apps. Een aanrader. Zeker het verhaal van Joost Plattel: data-strateeg, life hacker en vol van de interessante ontwikkeling ‘quantified self’.

Een videoverslag van mijn presentatie is hier te vinden.

Dat wil niet zeggen dat ik niet publiceer. Dit doe ik via lezingen, lesgeven op universiteiten & hogescholen, columns en deze blog. Daarnaast lever ik regelmatig ‘content’ aan voor boeken van anderen…

Zo verscheen niet zo lang geleden ‘Handboek Online Marketing‘ van Patrick Petersen met daarin de expert-case van  Boodschapp.

En vandaag wordt officieel het boek ‘Branding NL‘ gelanceerd. Hierin staan -onder redactie van Andy Mosmans- ‘state-of-the-art visies van Nederlandse professionals’ op het gebied van merkmanagement. Mary Hoogerbrugge en ik schreven een hoofdstuk over ‘merkregie’, een hoofdstuk gebaseerd op ons merkstrategische gedachtegoed Brand Programming.

Beide boeken worden uitgeven door Adformatie Groep (ISBN 9789491560286 en ISBN 9789491560156). Artikelen over het boek staan hier (Adformatie) en hier (Marketing Online).

In een interessante presentatie gaf Ruud Hendriks aan dat er in Nederland veel behoefte is aan startups. Dit mede omdat veel grote bedrijven niet of nauwelijks in staat zijn om te innoveren.

Ze zijn namelijk niet voorbereid op disruptie, ze zijn log & reageren traag, ze hebben moeite met ‘out-of-the-box’-denken en sturen voornamelijk -zeker nu- op korte termijn omzet- en winstdoelstellingen. Hierdoor worden te weinig initiatieven genomen en eindigen die paar schaarse activiteiten die met vernieuwing te maken hebben al snel in ‘end-ups’.

De selectie van het Startupbootcamp-programma voor dit voorjaar in Amsterdam is inmiddels weer afgerond. De lijst van de 9 geselecteerde startups is hier te vinden. De komende maanden mag ik als coach van het programma een aantal van deze initiatieven begeleiden. Dit doe ik overigens ook bij het vergelijkbaar initiatief Rockstart Accelerator. De lijst van de daar geselecteerde 10 startups staat hier. Het wordt een leuke en vooral leerzame zomer…

Mijn oud-TBWA\-collega Cor Noltee (“don’t look ahead, look around…”) schreef hierover recent een stuk op zijn blog over Design Thinking. Lees het verhaal achter onze 1111-filosofie en werkwijze hier.

In 1999 startte Levi’s met ‘mass customization’. De bekende broekenfabrikant probeerde hun massaproductie-omgeving om te zetten naar een ‘built-for-one’-model: iedereen zijn of haar eigen spijkerbroek.

Dit experiment liep niet goed af en na vijf jaar ploeteren werd de stekker uit dit ambitieuze project getrokken. Inmiddels zijn we bijna 15 jaar verder. Levi’s heeft met haar Curve ID nu wel een werkende, individuele aanpak. Met een handige online applicatie kan je vorm geven aan je nieuwe broek en wordt je eigen ‘pair of jeans’ gratis thuisbezorgd.

De ontwikkelingen rond ‘mass customization’ lopen door de verdere digitalisering inmiddels over in ‘micro production’. Met de komst van -vooral- 3D-printers kunnen we met z’n allen zelf gaan produceren. Het duurt niet lang meer of we printen een nieuw klepje voor een Senseo-apparaat gewoon thuis uit.

Er zijn inmiddels online allerlei platformen en tools –zoals bijvoorbeeld Shapeways- die je helpen om je eigen producten te ontwerpen, die zorgen voor de productie en die -eventueel- ook nog geïnteresseerde kopers voor je creatie aantrekken.

Ook ontstaan er fysieke plekken waar allerlei geavanceerde apparaten staan waarmee je je dromen kunt verwezenlijken. In Amerika heeft TechShop al 6 locaties waar voor een paar miljoen dollar machines staan en leden elkaar helpen met het produceren van ‘built-by-me’-producten.

In Nederland kan je ook al in een dergelijke inspirerende technologische omgeving terecht. Fablab van de Waag is niet alleen een digitale fabricagefaciliteit, maar brengt ook ‘makers’ bij elkaar om gezamenlijk kennis te ontwikkelen.

De oprichter en ex-CEO van Layar Raimo van der Klein wil van Amsterdam de ‘Makers Capitol of Europe’maken en organiseert daarom ‘meet-ups’ om ervaringen te delen, business modellen te presenteren, contacten te leggen en inspiratie op te doen. Zijn overtuiging is dat voorop lopen op dit gebied een explosie aan creativiteit gaat opleveren. Met alle positieve zakelijke gevolgen van dien.

Wanneer ga jij iets zelf maken?

Ik wordt geïnterviewd aan de hand van tweets in mijn Twitter-timeline. Onder andere over Boodschapp, onze app die voedingsmiddelen in supermarkten inzichtelijk en vergelijkbaar maakt. Daarnaast praten Ronnie en ik over thema’s als crowd funding, marketing, retail, e-commerce en innovatie. Veel kijkplezier. En… alle feedback is welkom.

Bekijk de video van het Timeline-interview door hier te klikken.

Recent ben ik met mijn collega’s drie dagen op studiereis geweest naar Berlijn. Het doel van onze trip was om inzicht te krijgen in hoe startups werken en wat je daar als ondernemer van kunt leren. Uit onderzoek naar nieuwe ventures blijkt dat maar 1 op de 10 startups echt succesvol wordt. En dat -van de bedrijven die uiteindelijk boven komen drijven- meer dan de helft op een andere manier geld verdient dan van te voren bedacht.

Dit leidt tot het logische inzicht dat startups eigenlijk zoektochten zijn naar nieuwe verdienmodellen. En dat het vooraf maken van een business plan goed is om te doen, maar dat het niet kan voorspellen hoe er uiteindelijk inkomsten worden gerealiseerd.

Startups worden door investeerders dan ook beoordeeld op het team, op de potentie van de markt waarin het bedrijf zich begeeft en -vooral- op de flexibiliteit van de mensen die er werken om zich snel aan te passen. Want alleen door veel te proberen, alles te meten en snel te leren zijn startups wellicht in staat om klanten aan zich te binden en de betrokkenheid van consumenten commercieel te exploiteren.

Berlijn is een stad waar veel nieuwe bedrijven zich op dit moment vestigen of naar toe verhuizen. Dit komt vooral door de lage kosten voor huisvesting, personeel en levensonderhoud. Doordat er veel nieuwe ondernemingen ontstaan, trekt dit gebied ook steeds meer investeerders aan. Vanuit eigen land, maar ook vanuit Amerika.

Uit ervaring weet men daar dat het wel even duurt voordat een volledig ecosysteem voor startups echt van de grond komt. Hiervoor heb je universiteiten nodig, adviseurs op allerlei bedrijfsmatige onderdelen, succesvolle ondernemers die nieuwe bedrijven coachen en aantrekkelijke belastingmaatregelen die innovatie stimuleren.

Na het bezoeken van ongeveer 10 startups ontstond er wel een aardig beeld bij ons. Er gebeurt veel in Berlijn en een fris ondernemingklimaat is hard in ontwikkeling. Het duurt echter nog wel even voordat Berlijn echt kan concurreren met Silicon Valley. Maar dat is niet zo raar. Het ecosysteem dat nodig is om 1 op de 10 nieuwe bedrijven uiteindelijk succesvol te krijgen bestaat daar al 30 jaar.